Yine pazartesi perşembe arası tutabildim kendimi malesef çünkü ablamlar geldi o gelmişken de marifetlerinden faydalanmamak olmazdı börekler çörekler yapıldı haliyle ama yine de iyi gidiyor sayılır abartmıyorum ama yarın kızımın geciktirilmiş doğum günü var(herkes burda olabilsin diye) onu da bir atlatsam haftaya günlerim var tek başına olsam kolay da böyle toplantılar olunca ve en sevdiğim yiyecekleri görünce dayanamıyorum ki..
Aslında kızım 10 haziranda dünyaya geldi o da kardeşi gibi erken ve beklenmedik bir zamanda 9 haziran akşamı o zamanların ünlü dizisi asmalı konağı seyrederken birden afedersiz altıma kaçırdım sanıp tuvalete koştum orada gelen su fazlalaşınca bağırmışım eşimde yine çorapları etrafa salladım heralde diye düşünmüş(not: hala çıkardıklarının hepsini etrafa serpiştiriyor hala öğretemedim yani) çok bağırınca geldi ben doğuruyorum diye bağırıyorum o da alt kata annesini bağırıyor neyse hastaneye gittik kontroller falan derken sabaha doğdu minik prenses ama çok ağır sancıyla uyandım ve uzun süre kızmı bile görmek istemedim hatta bir daha doğurmamaya yemin ettim ama kefaretini verdim tabi ki çocuğu göstermek istediklerinde atın onu bile demişim kesinlikle teknoloji gelişmiş bu sefer çok acı çekmedim söyleyeyim de doğum yapmamış olanları korkutmayayım gerçekten kolay oldu.. Bebeği görünce daha büyük bir hayal kırıklığı yaşadım akça pakça elime gelecek bir çocuk beklerken kara, kıllı, kızıl bişey verdiler elime bu benim mi ne çirkin demiştim nerden bilebilirdim ki o çirkin ördek yavrusunun bir prensese dönüşeceğini ilk hamilelik ilk annelik ilk heyecanım canım iyi ki doğdun nice güzel yıllara inşallah seni çooooooook seviyorum..

KİLO SAVAŞI BAŞLIYOR

Süt savaşını kaybettim emmeyen bebek yoktur emziremeyen anne vardır derler ya hala bu söze inanmıyorum emmeyen bebek de olabiliyor sütü olmayan anne de ne yapsam başaramadım hatta78 kilodan 82 ye bile çıktım gr sütüm gelmiyor artık ve çok üzgünüm ama yapacak bişey de yok zaten artık bari kilolarımı vereyim yeni tanıştığım birisi bana hamile misin dedi göbeğim ve midem birbirine yapışık karpuz büyüklüğünde hiç bir kıyafetim olmuyor ve dün başladım dikkatli yemeye bir de egzersiz yapmaya başladım ama sezeryan olduğum için zorlamıyorum kendimi bakalım ne kadar başarılı olabileceğim bu kez...

SÜT SAVAŞI

Odama geldiğimde çok sancı çekmeyi bekliyordum 5 yıl önce aynı doktorla aynı hastanede yaptığım doğum sonrası inanılmaz acılar çekmiştim sanırım teknoloji değişti:) bu sefer çok daha az ağrı çektim hemen bebeğimi sordum tosuncuk dediler (sonra nazar değdi heralde) ve bana gösterdiler o an elbette ki tarif edilemez müthiş bir duygu..Kısa süre içinde emzirme çalışmalarına başlayabildim ama sütüm gelmiyordu tabi bu sezaryan sonrası beklenen bir durumdu o an için telaşlanmadım. 5 tane serumdan sonra yaklaşık 5 saat sonra ayağa kalktım. Bebeğim sürekli uyuyordu ben emzirmek için uğraşıyordum süt yoktu gerçi ama göğsümün birini vermeyi asla başaramadım. Bu arada bir tanıdığa rastladım doğum sancısı çekiyordu ilk defa bu kadar yakından sancı çeken birini gördüm gerçekten zor gece 11de doğım odasına girdi ve sabah saat 7de doğum yaptı bu arada bende uyanıktım doğum odasından sürekli bağırma sesleri geliyordu çok iyi bir hastanede doktorunuz size yardım etmeyecekse normal doğum yapmayın derim ..
İkinci gece bebeğim artık acıkmıştı hala sütüm yok tabi ama o kadar çok uğraşıyorum ki normalde asla mama vermiyorlar ama hemşire halime acıdı ve mama getirdi şırıngayla bir yandan emzirerek göğsümün kenarından verdim içim sızlayarak..
İlk doğumda gaz çıkarana kadar yiyip içmek yasaktı 4 gün resmen aç yaşamıştım bu da değişmiş diyet menü yemek yiyebildim su içebildim bisküvi vs yedim.
Herşey kolaydı tek sorun vardı sütüm gelmemişti ve göğsümün birini ağzına bile almıyordu emdiği göğsümden de süt gelmiyordu. Pompayla sağmayı deniyordum hiç süt yoktu. Buna rağmen sağ göğsümde bir de sertlik oluştu.
Salı gün hastaneden çıktım iyi ki bebişim erken gelmiş hastane o kadar kalabalıklaştı ki hiç yer yoktu biz çıkmadan odamızı başkasına bile vermişler..
Kızım hiç durmadan emmek isterdi oğlum ise durmadan uyuyordu emdiği zaman da sadece sol göğsümü emiyordu 2 gün boyunca kaka yapmadı çişini de çok az yapınca doktora gittik 5 günde 450 gr kaybetmiş bebişim tam 3 ayrı doktora götürdük hemen mama takviyesi dediler çok üzüldüm bu arada göğsümdeki sertliği de sordum bir hemşireye yönlendirdiler göğsümü eliyle sağacağını ve çok acıyacağını söyledi olsun dedim bebeğim emsin de ben razıyım gerçekten çok sıkarak sağdı göğsümü biraz hafifledi ve ilk defa az da olsa süt geldi ama yine emmedi sol göğsümü bu arada internetten bu konuyu araştırıyordum boş kaldıkça sanırım numunelik bir tek ben varım hiç benim durumumda olana rastlamadım.
Başka bir hastaneye gittim sağolsun oradaki hemşireler de çok yardım etti ama yine de başarılı olamadım.
Süt için gerekli herşeyi yaptım diyebilirim.Bol bol su içmek, hoşaf, humana emzirme çayı, rezene çayı, ısırgan çayı, bulgur pilavı,soğan, tahin helvası, tarhana çorbası, yoğurtlu çorba, hayatımda yemediğim kadar marul hiç biri fayda etmedi. Emmese de 3 saatte bir sıcak su torbası koydum göğüslerime ve sağdım. Sol göğsümden 10cc sağdan 1 cc çıkıyodu yine şırıngayla göğsümün kenarından verdim. Mamayı da ya kaşıkla yada yine bu yöntemle verip arada da hep emzirmeye çalıştım.
2 hafta sonra tekrar doktora gittik bebeğim sadece 150 gr almış bu çok az mamayı artırın dedi artık kaşıkla vermek imkansız mecbur biberona döndük.
Hala içim rahat değildi emzirmek istiyorum ben çocuk doktorumuz genel cerrahı önerdi son çare ona gittim hamilelik dönemindeki test ve ultrason sonuçlarımı görünce şimdi emzirmeyi boşver acil tedaviye başlamalısın bu hastalıklar çok önemli deyip moralimi bozdu yeni testlerin sonucu çıkana kadarsağmayı yemeyi içmeyi bıraktım bu arada sütüm tamamen gitti.
Yalkaşık 10 gün sonra yeniden toparlandım şimdi eskisi kadar düzenli olmasa da sağıyorum arada da emziriyorum hala sütüm aynı bakalım zaman ne gösterecek maviş oğlumu inşallah biraz daha emzirebilirim asla bir öğün yerini tutmuyor sütüm emzirir emzirmez mama istiyor ama napalım bu da ona ilaç olur belki..

DOĞUM HİKAYEM

Tebrik eden arkadaşlara çok teşekkür ederim belki yakında yine koyarım resmini uzun süreler kalmasını istemedim..Yine yazamıyorum evdeyim internetde bağlı ama birazdan anlatacağım sebeplerden dolayı ve de küçük kızım ne zaman internet başına geçsem oyun oynamak istiyor bende başında durup onunla kız giydirme oyunları oynamak zorunda kalıyorum:) Minik oğlanı sorarsanız o maşallah uslu bir çocuk babannesi bakıyor zaten..
Doğumu anlatayım önce..Doktorumla 10 nisanda 12 nisanda doğsun dedim kızımı tam 37+6 da doğmuştu ve o gün tam 37+6 ya denk geliyordu (bir ara da onu anlatayım o da aniden gerçekleşen bir doğumdu) ve ben hastaneye hazırlıklı gitmek istiyordum ama doktor bazı rahatsızlıklarım nedeniyle 38. hafta geçsin bebek tam gelişsin daha iyi olur dedi ve ayın 16sına karar kıldık...
Bu hamileliğim diğerine göre fiziksel olarak rahat geçmesine rağmen yapılan tahlillerde bir çok rahatsızlığım ortaya çıktı. Öncelikle hamilelik şekeri ve de karaciğer, safrakesesi ve böbrekle ilgili problemler..11 Nisanda yine bu sorunlardan dolayı hastanede tahliller ve tetkiklerle uğraştım. Hala araba kullanıyordum ve aralarda beklememek için eve gidip geliyordum.Akşama dabir tanıdığın kınası vardı ona gittim.Beni her gören her an doğurabileceğimi söylüyordu bense ertesi gün düğüne gitmeyi planlıyordum. Ama kına esnasında karnımda kasılmalar hissedince çabucak kalktik yine arabayı ben kullandım.
Ertesi gün kuaföre gittim öncelikle özel bakım işleri için:) Orada da hissettim kasılmaları bu arada söyliyim fön çektirmek bir işe yaramıyor terden sırsıklam olunca saçlarım daha fena oldu..
Sonra eşime telefom ettim hastaneye gidelim diye bana demez mi ben işyerinden geleyim sen arabanla gel diye dedim doğuruyorum sen gel beni al.. Neyse saat 4 gibi hastaneye gittik NSTye bağlandım ve sancılar başlamış hemen hastaneye yatışım yapıldı neyse ki kendi doktorum nöbetçiydi beni acilden tekerlekli sandalyeyle odaya çıkardılar tabi ki gerek yok dedim ama prosedür öyleymiş.. Bu arada çantamı götürmemiştin ve kimsye haber de verememiştim eşim eve doğum çantamı almaya gitti yapayalnız kaldım annemi aradım evde yoktu, ablamları aradım
ablamın birisi şehir dışında ve ertesi gün gelecekti doğum için daha gün var biliyorduk ya neyse diğer ablam hemen geldi eşim ve kayınvaldem geldi ama kızımı getirmemişler çok üzüldüm telefonda çok duygulu konuştuk onun da sesi titredi ağladı ben de çok ağladım sonuçta doğum için bile olsa ameliyata giriyordum onu son kez görememek, sarılamamak bana çok dokundu ardımda bir tek ona üzüldüm ikinci doğumun en zor yanı da bu zaten..
Geceliğimi giydim bebeğin doğum sonrası kıyafetleri olan bohçayı elime aldım ve ameliyathane tarafına geçtim önce ebe muayene etti sonra sonda takıldı bu işlemler çok kısa sürmesine rağmen zor dayandım Allah normal doğuranlara yardım etsin.. Bu sefer kesinlikle sezeryanın daha iyi olduğuna karar verdim..
Aslında epidural anestezi olmayı düşünüyordum ama haftasonu olduğu için bu mümkün olmadı sonra iyi ki olmamış dedim ameliyathane ortamında uyuyana kadar bile kalmak çok zor zaten birde herşeye şahit olmak daha zordur heralde.. Ameliyathanede uyuyana kadar dua ettim yavrularım ve onlara sağlıcakla kavuşabilmek için..
Hani hep derler ya ayılırken farkında olmadan konuşurmuşsun diye geçen seferi hatırlamıyorum ama bu sefer çok net hatırlıyorum ayıldığım anı öncelikle soluğum kesildi boğuluyorum üzere zannettim sonra kızımın adını sayıklayayarak ağlamaya başladım anesteziyi yapan doktore hanım beni teselli etti ben sürekli kızım gelsin diye ağladım.
Odaya geldiğimde en zor kısım sedyeden yatağa alınmak ilk doğumda burdan sonrasını hatırlıyorum zaten dikiş yerleri çok acıyor bu kaldırma işlemi sırasında ..
Odama geldiğim zamandan sonrasını sonra anlatayım bu kadar uzun yazmaya alışık değilim yoruldum:)

HOŞGELDİN BEBEK

Beklenen minik misafirimiz 12 Nisan 2008 saat 17.55te dünyaya geldi. Sağlıklı, mutlu,, başarılı bir ömür sürsün.. Tüm insanlığa, vatanına milletine ve bize hayırlı bir evlat olsun inşallah..

Geçen hafta çok hastaydım yataktan kalkamadım işe de gelmedim uyuşuk uyuşuk yattım durdum en çok kızım sevindi evde benimle birlikte olmaya bayılıyor sadece bir köşede yatmam bile onu mutlu ediyor en güzel zamanlarında onlardan ayrı yaşıyoruz ve biz emekli olup işten elimizi çekince yuvadan uçacaklar ve bizi ziyaret edecekleri günü iple çekeceğiz bunu düşününce çok üzülüyorum. Ama kendimden biliyorum anneciğim tek başına yaşıyor babam benim düğünümden sadece 2 ay önce vafat etti ama ben sıklıkla ziyaretine gidemiyorum çok uzak değil bana ama ancak haftada 1 gün gidebiliyorum ona bile zor zaman buluyorum..
Bu arada yeni evimin işleriyle de uğraşmam gerekiyor karar vermesi nasıl da zor tabi başkalarının evini yapmak daha kolay kararın sorumluluğunu onlar yükleniyorlar. Doğumdan önce taşınmak istiyorum henüz işler bitmedi nasıl olacak bilmiyorum bu halde ev taşımak.. Hala mutfak dolabının siparişini bile vermedim durmadan karar değiştiriyorum.Yarın bunu kesin halletmeliyim evim bitince resimleri koyarım bu oturduğum evden çok çektim inşallah yeni evimde huzura ererim.Gerçi çok yazdım bu konuyu ama en büyük derdim bu Allah başka dert vermesin...
Bu arada karnım bir topa benzedi görenler hala çok kilolu olmadığımı söylüyorlar gerçekten erkek bebekte karın öne doğru fırlıyormuş bu akşam doktora gideceğim inşallah güzel haberlerle dönerim ultrason resimlerini eklemek istiyorum ama evde unutuyorum bi dahaki posta eklerim bakalım...

Bu kış ayları beni uyuşuk yapıyor daha önce de anlattığım sebeplerden zar zor çalışıyorum neyse ki işlerin yoğunluğu az bu aralar..Yazmaya okumaya bile üşenir oldum son zamanlarda..
Tabi bi de koca bir topa dönmeye başlamamın da etkisi var biliyorsunuz zaten kilolu hamile kalmıştım gerçi ilk hamileliğime göre daha iyiyim sanırım şişkinlik olmadığından bu sefer görenler o kadar da kilo almamışsın diyor ama yine de zor haraket ediyorum . Bebeğimiz erkek olacak kesin artık bayramdan önce detaylı ultrasona girdim müthiş bişeymiş her ayrıntısını görebildim bizim doktordakinden hiç bişey anlamıyordum kızım da vardı hatta bize el salladı çok güzeldi onu görmek artık ancak doğunca görürüm zaten az kaldı Allah onu bize sağlıcakla kavuşturur inşallah...